وقتی با یه نفر درد و دل میکنیو هر چی تو دلت هست و نیست رو واسش تعریف میکنیو اونو مخزن اسرار خودت میدونیولی چندین روز بعد بیاد بگهتو ساده ای و میترسم یه اتفاقی واسم بیفته و بیا دوستیمونو کات کنیمبه چنی

خاطرات خوبی بود!

کم و بیش!

خاطراتش توی ذهنم هست ولی الان باید وقتمو بذارم واسه یِ کنکور

واسه همین نمیتونم ادامه ی خاطرات رو بنویسم

ولی از تیرماه شروع میکنم به ادامه ی نوشتنش

" افشین مقتدا " رو میشناسید؟!اگه توی انجمن کنکوری ها عضو باشید محاله که حداقل یه بار اسمش رو ندیده باشید!یا اگه هم عضو نیستید با سرچ اسمش تویِ گوگل باهاش آشنا میشید^^کسی که از اسفند ماه با معدل 14 رشت

کاش یه نفر بود

برنامه مو میدادم بهش

میگفتم هر شب چک م کن..

اگه کم کاری کردم دعوام کن

ولی خوب کسی نیست

یهو سرمو آوردم بالا با این صحنه رو به رو شدم برگام ریخت!

فکر کردم آقای واعظی ورژن مردونه یِ ساداکو (حلقه) باشه!

خانواده تشک هارو پهن کردن وسط پذیرایی

از اون طرف داداشم رفته زیر پتو گاوی ش و دستاشو گذاشته زیر سرشو و داره شبکه پویا میبینه

از اون طرف مامان و بابام با کار کردن با گوشی مشغولن

این قرنطینه بودن تویِ خونه رو دوست دارم